Στον γιατρό

Είχα κάνει έναν διαγνωστικό υπέρηχο, όχι για σοβαρό λόγο. Πήγα μαζί με τον σύντροφό μου και όταν κάτσαμε στο γραφείο του γιατρού να συζητήσουμε για τα αποτελέσματα, ο γιατρός κοίταζε και απευθυνόταν μόνο στον σύντροφό μου. Εγώ, σαν να μην υπήρχα! Μιλούσε για μένα στο τρίτο πρόσωπο και δεν με κοίταζε καν, να μου εξηγήσει τι είδε, τι πρέπει να γίνει, κλπ. Σαν να ήμουν το παιδάκι, που είχε πάει στον γιατρό με τον πατέρα του! Ο σύντροφός μου θεώρησε ότι ίσως επειδή τον ήξερε ή επειδή ήταν ο ίδιος φαρμακοποιός, μίλησε σε αυτόν. Εγώ, όμως, κατάλαβα ότι απευθυνόταν μόνο σε εκείνον, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού του ότι «ως άντρας» θα καταλάβει καλύτερα και θα έχουν μια ψύχραιμη και εποικοδομητική συζήτηση. Σε αντίθεση με τι; Την αστοιχείωτη και συναισθηματικά φορτισμένη γυναίκα; Αναρωτιέμαι…

Photo by Anna Shvets from Pexels