Σεξουαλική παρενόχληση στη δουλεια: εσύ φταις

Είμαι μόλις κάποιο καιρό σε καινούρια δουλειά κι έχω μία συνάδελφο που μου δημιουργεί συνεχώς προβλήματα, σχεδόν εμμονικά. Έχουμε συνάντηση με τον προϊστάμενο μας και εξωτερικό συνεργάτη με κύρος, υποτίθεται. Όσο αναμένουμε την αίθουσα να ελευθερωθεί για να μπούμε, η συνάδελφος, φυσικά, και με αγνοεί με κάθε κύτταρο της – και καλύτερα-, ο προϊστάμενος μας μιλάει με κάποιον άλλον και ο εξωτερικός-συνεργάτης-με-κύρος με ρωτάει πώς και δεν έχω μαυρίσει γιατί είναι κατακαλόκαιρο. Του απαντάω με νεύμα αδιάφορα. Τότε, γλοιωδέστατα, με πλησιάζει πολύ, απλώνει την χερούκλα του και χαϊδεύοντας μου τον λαιμό με ρωτάει με παθιάρικη, σιχαμένη φωνή: «Τί έγινε μαναράκι; Δεν έχουμε κάνει μπανάκια;». Μπροστά σε τόσο κόσμο, με τόσο θράσος τόλμησε να με ακουμπήσει, αλλά παρόλα αυτά κανείς δεν είδε. Δεν μπόρεσα να έχω καμία αντίδραση και παρέμενα σοκαρισμένη κατά τη διάρκεια όλης της συνάντησης. Φυσικά, δεν το μοιράστηκα με την συνάδελφό μου. Αργότερα, όταν βρεθήκαμε πίσω στα γραφεία μας, το συζήτησα με τους υπόλοιπους (ήμαστε μία πολύ αγαπημένη ομάδα) και όλοι τρελάθηκαν και με παραινούσαν να κάνω κάτι, έστω και καθυστερημένα. Η δική της αντίδραση ήταν η ψυχραιμότερη όλων. Σχολίασε: «Εμένα δεν μου έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο, γιατί ποτέ δεν το έχω προκαλέσει». 

Αυτό που βλέπεις τον άλλον κάτω και όχι απλά δεν δίνεις χέρι να σηκωθεί,  αλλά ρίχνεις και μία κλωτσιά. Αυτό.

Photo by Anna Shvets from Pexels